Psalm 32:8         

Ik leer en onderwijs u aangaande de weg die gij gaan moet;  Ik raad u; mijn oog is op u.  

Het is niemand minder dan God zelf die deze woorden van de 32ste Psalm van David spreekt. Beloftevol geladen woorden die er kortweg op neerkomen dat God heel direct en heel concreet betrokken wil zijn op ons – mijn – individuele bestaan. Stellen we ons even het universum voor en dan daarin dat kleine speldenknopje, de aarde, met daarop héél de mensheid en dán zo’n belofte, bijna ongelofelijk! Of deze belofte voor een ieder van ons persoonlijk waarheid is, zal blijken uit het antwoord dat we geven op de volgende vraag: is de werkelijkheid van deze belofte mijn dagelijkse ervaring? Dus, leert en onderwijst God mij de weg die ik gaan moet, heb ik ervaring met het gegeven dat Hij mij raadt, is zijn oog op mij? Wanneer je deze persoonlijke belofte van God goed tot je laat doordringen, dan suggereert en veronderstelt ze een levende intieme relatie tussen God en mij. Wat kan een mens zich beter wensen dan dit, helemaal als we zien wat het sinds de val zo menseneigen los-van-God-willen-leven (wat niets minder is dan het zelf god willen zijn) uiteindelijk oplevert: een doodlopen, en dat ten slotte in de meest letterlijke zin.

Uiteindelijk heeft ten diepste ieder mens sturing in het leven nodig, een houvast, een ijkpunt. En dat helemaal als je op belangrijke kruispunten in je leven komt, of voor gewichtige beslissingen komt te staan, of als zich moeilijkheden voordoen, of…
Eerlijk gezegd zou het toch maar wat geweldig zijn dat je op een waarheid als in dit achtste vers van Psalm 32 door God is beloofd, terug kunt vallen – telkens, in alles! En hoe afhankelijk elk mens in dezen is wordt wel duidelijk vanuit de belangstelling voor bijvoorbeeld wat de sterren te zeggen zouden kunnen hebben, of een kristallen bol, of kaarten… Stel je de keuze voor: een dergelijk occult alternatief boven Gods beloften? Hopelijk niet toch! En dat al helemaal niet als je weet wat God in zijn Woord daarover zegt. Hoe kan een belofte als die in de tekst van deze week als werkelijkheid ervaren worden?  

Het is dan wellicht goed om een korte schildering van de achtergrond van dit vers te geven. Boven deze 32ste Psalm hebben de vertalers als opschrift weergegeven: De zegen van schuldbelijdenis, terwijl er vervolgens in de Hebreeuwse grondtekst aangegeven wordt dat het ‘een leerdicht’ van David is.  

David heeft als geen ander ervaren hoe benauwend stil het kan worden als er iets tussen God en de mens instaat: zonde. Maar juist toen hij zich bewust werd van wat er tussen God en hem instond - overtuigd werd en was van zonde - en als enige oplossing het oprecht voor God schuld belijden overbleef en hij die weg ging, toen werd voor hem pas duidelijk wat het hebben van een relatie met God inhield. Toen zag en (her)beleefde hij de waarheid van Gods belofte in zijn leven. Dit deed hem zoveel, dat hij deze les niet voor zich wilde en kon houden en het uitzong! Wij mogen (zingend) bidden: leer mij Uw weg o Heer, leer mij Uw weg. Hij belooft: Ik leer en onderwijs u aangaande de weg die gij gaan moet - Gods weg is de beste, altijd; Ik raad u – wonderbare raadsman; mijn oog is op u. Laat Hem je hand nemen en zeg én beleef: dichter bij U!  

Gebed
Dank Vader dat vanuit Uw Woord als belofte duidelijk wordt, dat U op ons leven betrokken wilt zijn, heel direct en heel concreet. We staan er niet en nooit alleen voor, wat er zich ook in ons leven voordoet. Uw oog is op ons. Het enige dat U van ons vraagt, is dat we naar Uw raad luisteren. Maak ons hart daarom verlangend naar Uw Woord en neem ons bij de hand. In Jezus naam, amen.